اینــک کـه اعــــدام در کمـیــــن اسـت، بـه سـتـیــــز با آن بـرخیـــزیــم!
دلتنگیهاى آدمى را باد ترانهيى مىخواند، رؤياهايش را آسمان پر ستاره ناديده مىگيرد، و هر دانه برفى به اشكى نريخته مىماند. سكوت سرشار از سخنان ناگفته است از حركات ناكرده اعتراف به عشق هاى نهان و شگفتىهاى بر زبان نيامده. در اين سكوت حقيقت ما نهفته است حقيقت تو و من. شعر: مارگوت بيكل ترجمه: احمد شاملو




